طبق مستندات و تحقيقات دكتر "پرويز كردواني" استاد دانشگاه و بيابان شناس معروف كشور، منطقه گندم بريان شهداد كه در كوير و كلوتها قرار دارد به عنوان گرمترين نقطه دنيا محسوب مي شود.
به گفته اين بيابان شناس دما در تابستان در اين نقطه به بيش از 70 درجه سانتيگراد مي رسد.
به گزارش خبرنگار ايرنا در اثر افزايش درجه دما طي چند روز اخير برخي از مركبات، گلها و گياهان داخل ميادين و پاركهاي شهداد پژمرده و تعدادي از دامها و طيور نيز تلف شده اند.
شدت گرماي هوا در شهداد باعث ايجاد اختلال در زندگي مردم در ساعات اوليه ظهر تا قبل از غروب خورشيد شده است.
افزايش بيش از اندازه دما در اين بخش همچنين باعث مصرف بي رويه آب شده است زيرا شهروندان براي استحمام، وضو ساختن و شستن دست و صورت بايد لحظاتي آب داخل لوله را هدر دهند تا سرد شود.
مسوول اداره هواشناسي شهداد نيز دماي هوا در روزهاي 17 و 18 تير ماه جاري در اين بخش را 49 درجه سانتيگراد بالاي صفر اعلام كرد.
مريم پورهاشمي گفت: دماي هوا در اين روزها در روستاي "ده سيف" به 58 درجه سانتيگراد رسيد.
وي ادامه داد: دماي هواي اين روستا توسط ايستگاه اقليم شناسي محل ثبت و به صورت گزارش هاي سالانه به هواشناسي استان ارسال مي شود.
به گزارش خبرنگار ايرنا روستاي "ده سيف" آخرين روستاي شهداد به سمت كوير لوت است و پس از اين روستا تا روستاي "ده سلم" در خراسان جنوبي به فاصله 220 كيلومتر هيچ آبادي و پوشش گياهي وجود ندارد.
بخشدار شهداد نيز در اين مورد به خبرنگار ايرنا گفت: حاشيه بودن شهداد در مجاورت كوير و كلوتها و هواي فوق العاده گرمي كه از سمت شمال و از روي شنهاي روان كوير مي وزد برشدت دما مي افزايد.
محمد مومني افزود: در اثر گرماي بيش از حد معمول بخشي از كشت و زرع كشاورزان و دامها دچار آسيب جدي شده است.
بخشدار شهداد خواستار جبران اين خسارت از سوي دولت شد.
وي كمبود آب و افزايش دما و گرما را از مشكلات جدي بخش كشاورزي در شهداد برشمرد و از مسوولين و دست اندركاران خواستار نگاه و توجه ويژه به بخش محروم شهداد شد.
شهداد از توابع شهرستان كرمان و در 100 كيلومتري شمال اين شهر در حاشيه كوير لوت واقع شده است.

واقعيت مفهوم بارورسازي ديناميكي عبارت است از بارورسازي ابرهاي ابر سرد با مقادير كافي هسته يخ يا خنك كننده به منظور انجماد سريع ابر،به علت بارورسازي،آب مايع ابر سرد به ذرات يخ تبديل مي شود،گرماي نهان را آزاد مي كند.و شناوري را افزايش داده و بدين طريق حركت صعودي ابر را تقويت مي كند.در شرايط مناسب باعث رشد بيشتر ابر بخار آب بيشتر و بازده بيشتر بارندگي مي شود.علاوه بر آن ،ايجاد بارندگي ممكن است سبب حركت نزولي شديدتر و فعل و انفعال با محيط همرفت فعال تري را ايجاد كند.

مفهومم بارورسازي ديناميكي اولين بار توسط سيمپسون در 1967 محك زده شد.فرضيه زنجيره وقايع در اين آزمايشهاي اوليه توسط وودلي و همكاران در 1982 تشريح و خلاصه شد.تعداد كمي از مراحل فرض شده در زنجيره وقايع در آزمايشهاي گذشته بررسي يا تاييد و توسط مدلهاي عددي اثبات شده است.مشاهدات تجربي ،انجماد سريع ابرهاي بارور شده را نشان داده اند و شواهدي دال بر رشد ابر به ارتفاعات بالاتردر نتيجه بارورسازي ديناميكي ارائه گرديده است بدليل مشكل اندازه گيري و مستند كردن زنجيره واكنش هاي فرضي،آزمايشات اوليه شامل آزمايش FACE-1 و FACE-2 در زمره آزمايشات نوع جعبه سياه قرار گرفته است.

بعد از برخي نتايج دلگرم كننده اوليه،اين مفهوم در بسياري از پروژه ها بررسي شده است.نتايج آزمايشهاي تگزاس نشان داد كه بارورسازي با يديد نقره ارتفاع ابر را تا حدود 7% نواحي را تا 43% افزايش داد.با وجود اين نتايج دلگرم كننده ،آنها سوالات جديدي را نيز مطرح كردند.افزايش در ارتفاع قله ابر بطور قابل توجهي كمتر از فرضيه هاي اصلي يا يافت شده در آزمايشهاي اوليه مي باشد.

در واكنش به اين يافته ها فرضيه اوليه به منظور توضيح عدم افزايش در ارتفاع قله ابرهاي بارور شده را تعديل كردند.زماني كه يك ابر بارور نشده بتواند 5 مرحله شامل مرحله رشد كومه اي،مرحله باران ابر سرد ،مرحله بارندگي قله ابر ،مرحله حركت نزولي و مرحله پراكندگي طي كند،ابرهاي بارور شده چندين مرحله بيشتر سپري مي كنند.دو مرحله اول همان مراحل قبلي هستند،مرحله سوم اثرات اوليه بارورسازي را بروز مي دهد،و مرحله يخي شدن نام دارد.اين مرحله همچنين شامل انجماد قطرات باران است كه بعدا منجر به مرحله تخليه مي شود.

ادامه مراحل بعدي شامل مرحله نزول و ادغام،مرحله كومولونيمبوس رشد يافته و در پايان مرحله همرفتي پيچيده است.در مواردي كه شناوري در مرحله يخي شدن نتواند آب را حمل كند پراكندگي رخ مي دهد.

رزنفلد و وودلي در سال 1993 تعديلهايي براي مدل مفهومي كه در برگيرنده توجه بيشتر به فرايندهاي خرد فيزيكي بود،پيشنهاد كردند. مدل مفهومي تعديل شده مشتمل بر توليد و حمل جرم بارندگي بيشتر در منطقه بارور شده و بالاي آن است كه مهلت بيشتري براي توسعه مداوم ابر فراهم مي شود. در مرحله بعد تخليه جرم افزوده يافته باعث افزايش حركت نزولي و بارندگي شده در حاليكه همزمان مهلت رشد اضافي در ناحيه اي كه مقداري از گرماي نهان رها شده قبلي را حفظ مي كند فراهم مي شود.اين مفهوم تعديل شده فرض مي كند كه وجود قطرات بزرگي تعديل شده فرض مي كند كه وجود قطرات بزرگي تبديل سريع آب ابرسرد به يخ را در ابر سهولت مي بخشد.

با وجوديكه اين مدل مفهومي پذيرفتني است و زنجيره منطقي وقايع در افزايش بارندگي را ارائه مي كند،به علت اينكه بسياري از مراحل در زنجيره براي اندازه گيري خيلي مشكل است،اين مدل مفهومي بسيار پيچيده مي باشد.اگر يك ارتباط در فرايند نادرست باشد،رديابي اثرات بارورسازي بسيارمشكل خواهد بود.بويژه در ابرهاهمرفتي كه بطور طبيعي تغيير پذيري زيادي رانشان مي دهند.آزمايشهاي متمركز براي جمع آوري اطلاعات همانند مطالعات مدلسازي براي اثبات و حمايت اين فرضيه مورد نياز است.

با وجود اينكه افزايش بارندگي از ابرهاي منفرد در يك مقياس محدود مستند شده اند ولي شواهدي دال بر تاثير بر روي بارندگي منطقه مستند نشده است بنابراين اين روش براي افزايش بارندگي به منظور تامين منابع آب هنوز بصورت يك فن آوري اثبات نشده باقي مانده است.

بارورسازي ابر گرم اصطلاح ( بارورسازي جاذب الرطوبه) بسته به طراحي آزمايش ،نوع ماده بارورسازي مورد استفاده و نوع ابري كه مورد آزمايش بوده است،معاني كمي مختلف از ابتدا بخود گرفت.در تمام موارد ،هدف نهايي افزايش بارندگي توسط عواملي مي باشد كه فرآيند هماميزي را افزايش دهد.وارد كردن مستقيم اندازه مناسبي از CCN كه بتواند به عنوان نطفه هاي مصنوعي قطره باران مصنوعي عمل كند با استفاده از اسپد هاي آب ،محلولهاي نمكي رقيق ،يا نمكهاي پودر شده رايج ترين تكنيكهاي بارورسازي جاذب الرطوبه بودند كه در گذشته استفاده شدند.هدف اوليه وارد كردن نطفه هاي مصنوعي قطره باران (ذرات نمك با قطر بزرگتر از ?m 10 ) كوتاه كردن زمان عمل تعداد CCN در تعيين جمعيت اوليه قطركهاي ابر و بنابراين تسريع آغاز فرايند هماميزي است .اين مفهومم قبلا در برنامه هاي ايالات متحده و ساير كشورها استفاده گرديده است و هنوز در كشورهاي جنوب شرقي آسيا و هند مورد استفاده قرار مي گيرد با وجود اينكه اين فن آوري به طور گسترده در كشورهاي بسياري در جنوب شرقي آسيا استفاده شده است ،آزمايشهاي آماري گذشته با وجود اينكه بعضي از آنها حاكي از اثرات مثبت بوده اند عموما بدون نتيجه بوده اند.نتايج مشاهدات و مدلسازي در مورد اين كه تحت شرايط معين طيف اندازه قطره (نطفه هاي مصنوعي) باروري بهينه،بارندگي در بعضي از ابرها مي تواند افزايش يابد،حمايت هاي را جلب كرده ند.

نقاط ضعف اين رهيافت اين است كه مقدار زيادي نمك مورد نياز بوده و پخش نمك در نواحي در جريان ورودي به ابر مشكل مي باشد.علاوه بر آن ،آهنگ رشد ذرات به قطرات باران بايستي به خوبي با نيم رخ جريان بالا و هماهنگ باشد و گرنه رشد آنها كارا نخواهد بود اندازه قطره باروري بهينه تابع سرعت صعود و ضخامت ابر است و بستگي به روش تزريق مواد براي مثال از كف ابر يا نزديك به قله ابر دارد.فيرلي و چن در سال 1975 در يك مدلسازي دريافتند كه بارورسازي با نمك فقط مقدار كمي قطرات بزرگ بدون اينكه اثر قابل ملاحظه اي بر روي فرآيند بارندگي داشته باشند ايجاد مي كند.مگر اينكه خرد شدن قطره جهت افزايش واكنش زنجيره كه اثرات بارورسازي را افزايش دهد عمل كند.در حاليكه برخي از اثرات بارورسازي نسبت داده شده اند بارورسازي با مواد جاذب الرطوبه معمولا نسبت به بارورسازي با هسته هاي يخ جذابيت كمتري دارد .يانگ در 1996 نشان داد كه بيشتر مواد بارورسازي ممكن است هدر روند زيرا فقط بخش كوچكي از توده به اندازه قطره بارور بهينه نزديك است .در حاليكه در اكثر آزمايشهاي بارورسازي با مواد جاذبه الرطوبه با استفاده از اين روش ابرهاي بارور شده از طيف وسيعي از قطره هاي قطره بذر پاشي استفاده مي شود .اين امر مي تواند توضيح دهد كه چرا بارورسازي با مواد جاذبه الرطوبه با ذرات بزرگ نتايج بسيار متفاوتي را ايجاد كرده است. 

 به قلم:دکتر سهیلا جوانمرد/لیلا گلی مختاری

راجندرا پاچوري برنده جايزه صلح نوبل اعلام کرد اگر کشورهاي اروپايي اقدامي جدي براي کاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي اتخاذ نکنند.

تلاش‌ها براي مبارزه با گرمايش زمين و تغييرات آب و هوايي راه به جايي نخواهد برد.

به گزارش خبرگزاري فرانسه از پاريس، پاچوري (Rajendra Pachauri)‌ که از سال 2002 رياست هیات بین دولتی تغییر آب و هوا (IPCC) را برعهده دارد امروز در گفتگو با خبرنگاران گفت اتحادیه اروپا در مبارزه با تغييرات آب و هوايي بايد راه را نشان دهد.

اگر اين اتحاديه اين کار را انجام ندهد هر گونه اقدامي براي مديريت مبارزه با تغييرات آب و هوايي راه به جايي نخواهد برد.وي با تاکيد بر اينکه فعاليت‌هاي انساني علت اصلي افزايش انتشار گازهای گلخانه ای است بر ضرورت مبارزه با تغييرات آب و هوايي و گرمایش زمین تاکيد کرد.وي در بخش ديگر از سخنان خود تاکيد کرد ما تنها هفت سال ديگر براي اين کار وقت داريم زيرا ميزان انتشار گازهاي گلخانه اي تا سال دو هزار و پانزده به بالاترين حد خود خواهد رسيد.اتحاديه اروپا از سال 1990 متعهد شده است که ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي را تا سال 2020 حدود بيست درصد کاهش دهد.

بر اساس اين گزارش اگر توافقنامه‌اي در سطح بين‌المللي براي مبارزه با تغييرات آب و هوايي منعقد شد انتظار مي‌رود تا اين سال از ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي حدود سي درصد کاسته شود

به گزارش واحد مركزي خبر به نقل از خبرگزاري فرانسه از توکيو، لوئيس ايناسيو لولا داسيلوا رئيس جمهور برزیل در گفتگو با روزنامه يوميوري گفت، تمام کشورهاي شرکت کننده در نشست مقابله با تغييرات آب وهوائي از جمله برزيل بايد هدفي را براي کاهش گازهای گلخانه ای خود تعيين کنند.وي بدون اشاره به اهداف کشورش در اين خصوص گفت، کشورهاي جهان بايد بتوانند گازهاي گلخانه‌اي را تا سال 2050 شصت تا هشتاد درصد نسبت به سطح فعلي کاهش دهند.لولا اين سخنان را در آستانه سفرش به ژاپن براي شرکت در نشست مقابله با تغييرات آب و هوايي که با حضور سران هشت کشور صنعتي برگزار مي شود بيان کرد.

رئيس جمهور برزيل همچنين از نخست وزير ژاپن که رياست اين نشست را به عهده دارد خواست در تضمين رفتار عادلانه با کشورهاي فقير درخصوص پيمان جديد تغييرات آب و هوائي پيشقدم شود.

وي همچنين اعلام کرد کشورش قصد دارد ماه نوامبر ميزبان نشست بين‌المللي در خصوص استفاده از سوختهاي زيستي با شرکت پژوهشگران و سران کشورهاي جهان باشد.

رییس کمیسیون اتحادیه اروپا پیش از برگزاری اجلاس گروه هشت درخواستی موکد را از کشورهای صنعتی برای تقویت تلاش‌های‌شان در مقابله با تغییرات جوی مطرح کرد.

خبرگزاری آلمان از برلین گزارش داد، خوزه مانوئل باروسو به «بیلد آم زونتاگ» گفت سران کشورها و دولت‌های گروه هشت باید به این هدف پایبند باشد که تا سال ۲۰۰۹ میلادی توافق جهانی تغییرات جوی را به منصه ظهور برسانند.وی تصریح کرد در صورتی که کشورهای صنعتی نقش پیشاهنگی را ایفا کنند، کشورهای در حال توسعه همچون چین و هند از آنها پیروی خواهند کرد.

با فراخوان «تسریع مذاکرات موزون»، مذاکرات بن درباره معاهده جدید سازمان ملل در خصوص حفاظت از تغییرات جوی خاتمه یافت.

خبرگزاری سوئیس از بن گزارش داد، ایوو دو بو (Yvo de Boer)، رییس دبیرخانه آب و هوایی سازمان ملل گفت: «ما اکنون این تلقی را داریم که دولت‌ها آماده هستند تا به پیمانی بلندمدت متعهد شوند.»به گفته وی، یک سال پیش از اجلاس سازمان ملل درباره تغییرات جوی که قرار سال ۲۰۰۹ در کپنهاگ برگزار شود، چالش رسیدن به معاهده‌ای مشترک همچنان «عظیم» است.
در جلسات رایزنی در بن بیش از ۲۰۰۰ شرکت‌کننده از ۱۷۰ کشور حضور یافتند.  

آنچه اين روزها از آن به عنوان گرمايش جهاني (Global warming) نام برده مي‌شود در حقيقت افزايش ميانگين درجه حرارت زمين در نزديكي سطح آن است.
تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد در طول يكصد سال گذشته ميانگين دماي هوا در نزديكي سطح زمين بين 0.18 تا 0.74 درجه سانتيگراد افزايش يافته است.
هيئت بين‌الدولي تغييرات آب و هوايي (IPCC) كه مرجعي معتبر در زمينه تغييرات آب و هوايي و تاثيرات گرمايش جهاني است، در گزارشي اعلام كرد: «بيشتر افزايش دمايي كه از اواسط قرن بيستم در كره زمين مشاهده شده، مربوط به گازهاي گلخانه‌اي است كه انسان‌ها توليد كرده‌اند.»
البته اين هيئت در گزارش خود نقش عوامل طبيعي چون آتشفشان‌هاي خورشيدي را رد نكرده است اما معتقد است اين اثرات تا اوايل دهه 50 ميلادي كه دنيا هنوز صنعتي نشده بود، قابل بررسي است.
مدل‌هاي تغييرات آب و هوايي كه IPCC طراحي كرده است، نشان مي‌دهد در فاصله سال‌هاي 1990 تا 2100 ميلادي ميانگين دماي هواي سطح زمين بين 1.1 تا 6.4 درجه سانتيگراد افزايش مي‌يابد. هرچند اغلب بررسي‌ها تنها به نشان دادن نتايج گرمايش جهاني تا سال 2100 ميلادي اكتفا مي‌كنند، اما دانشمندان معتقدند حتي اگر ميزان گازهاي گلخانه‌اي جو زمين ثابت بماند، اثرات آن تا پايان هزاره سوم پابرجا خواهد بود.
گرمايش جهاني اثرات ناخوشايند فراواني بر زندگي انسان‌ها و جانوران روي آن مي‌گذارد. با گرم شدن زمين، يخ‌هاي قطبي آب مي‌شوند، سطح آب درياها بالا مي‌آيد و فصل‌ها شدت بيشتري مي‌گيرند. يعني زمستان‌ها سردتر از هميشه خواهد بود و تابستان‌ها گرم و خشك. اين ماجرا بر كشاورزي كه يكي از كليدي‌ترين صنايع موجود روي زمين است تاثير ناخوشايند مي‌گذارد.
دانشمندان پيش‌بيني در مورد اثرات سوء گرمايش جهاني را تا آنجا پيش برده‌اند كه مي‌گويند با گرم شدن تدريجي زمين، به زودي نوع محصولات كشاورزي زمين‌ها هم تغيير خواهد كرد.

شمالي‌ها از جنوبي‌ها داغ‌ترند
در طول اين سال‌ها دماي هوا چه بر سطح آب و چه بر سطح خشكي افزايش يافته است اما افزايش دما بر سطح خشكي به مراتب بيش از سطح آب بوده است. از سال 1979 ميلادي تاكنون ميانگين دماي هواي سطح خشكي دو برابر دماي هواي سطح آب‌ها افزايش يافته است. (سطح خشكي‌ها در هر دهه 0.25 درجه سانتيگراد گرم‌تر شده در حالي كه اين رقم براي سطح آب 0.13 درجه سانتيگراد است.)
اينكه چرا افزايش دماي سطح آب‌ها كمتر از خشكي‌هاست، به دو دليل برمي‌گردد. يكي اينكه درياها ظرفيت گرمايي بيشتري نسبت به خشكي دارند و ديگر اينكه دريا از روش‌هايي چون تبخير مي‌تواند حرارت خود را كاهش دهد.
به اين ترتيب نيم‌كرده شمالي زمين كه خشكي‌هاي بيشتري نسبت به نيمكره جنوبي دارد، گرمتر است.

تاريخ مكرر
كره زمين تاكنون بارها و بارها گرم و سرد شدن را تجربه كرده است. نزديك‌ترين اين تغييرات 800 هزار سال پيش بود (800 هزار سال در زمين‌شناسي، گذشته بسيار نزديك محسوب مي‌شود) كه زمين هشت دوره يخبندان را تجربه كرد.
پديد آمدن سريع گازهاي گلخانه‌اي در اوايل دوران ژوراسيك (حدود 180 ميليون سال پيش) هم سبب شد ميانگين درجه حرارت زمين بين پنج تا 9 درجه سانتيگراد افزايش يابد.
تحقيقات كارشناسان دانشگاه انگليسي اپن Open نشان مي‌دهد گرما سرعت فرسايش سنگ‌ها را تا چهار برابر افزايش مي‌دهد. همين دليل سبب شد تا در دوران ژوراسيك، با افزايش دما، دي اكسيد كربن هوا با سنگ‌ها تركيب شود و پس از مدتي (البته نه چندان كوتاه) ميزان كربن هوا به سطح متعادلش بازگردد.

ضررهاي اقتصادي گرم شدن زمين
برخي از كارشناسان اقتصادي در طول اين سال‌ها كه بحث گرمايش جهاني در دنيا داغ شد، تلاش كردند ميزان ضررهاي اقتصادي اين گرمايش را در جهان برآورد كنند. تاكنون بيش از يكصد تحقيق در اين زمينه انجام شده است، اما هنوز نتيجه يكسان و مشخصي به دست نيامده است. اين تحقيقات ميزان مضرات اقتصادي گرمايش جهاني را از رقمي در حدود سه دلار براي هر تن دي اكسيد كربن تا 95 دلار براي هرتن برآورد كرده‌اند.
نتايج تحقيقات اين دانشمندان اما بر يك نكته تاكيد دارد: «هرچند كشورهاي توسعه يافته بيشترين ميزان توليد گازهاي گلخانه‌اي را دارند، اما كشورهاي در حال توسعه بيشترين آسيب اقتصادي را از گرم شدن زمين مي‌بينند.»

پيمان كيوتو و نافرمانان
در سال 1997، سازمان ملل متحد اجلاسي را در شهر كيوتوي ژاپن برگزار كرد. نتيجه اين اجلاس تنظيم معاهده‌اي در مورد كاهش گازهاي گلخانه بود. پيمان‌نامه‌‌اي كه به پيمان كيوتو معروف شد.
بر اساس اين پيمان‌نامه، كشورهاي توسعه يافته از جمله ژاپن ملزم شدند كه ميزان خروج گازهاي گلخانه‌اي خود را تا سال 2012 ميلادي تا 5.2 درصد كاهش دهند. مبناي اين كاهش ميزان توليد گاز گلخانه‌اي در سال 1990 در آن كشورها بود.
براساس برنامه‌هاى سازمان بين‌المللى محيط زيست UNEP تا سال ۲۰۱۲ بايد ۳۶ كشور صنعتى اين پيمان‌نامه را امضا كنند و با اجراى اين برنامه دى اكسيد كربن يكى از مهمترين گازهاى سازنده گازهاى گلخانه‌اى ۴۰ بار در سطح جو كمتر خواهد شد.
تاكنون 140 كشور اين پيمان را امضا كرده‌اند اما هنوز آمريكا و استراليا به آن نپيوسته‌اند. جرج بوش، رئيس جمهور آمريكا، معتقد است اجراي اين پيمان زيان اقتصادي بزرگي براي آمريكا به بار مي‌آورد زيرا ساختار صنعتي و كارخانه‌هاي اين كشور به گونه‌اي است كه بيشترين آلايندگي را در جهان دارد و اگر آمريكا بخواهد اين ساختار را تغييربدهد سال‌ها طول مي‌كشد

منبع:همشهری آنلاین

گرد بادها يكی از مخربترين نيرو در طبيعت هستند. يك گروه از دانشمندان شجاع بنام تعقيب كنندگان طوفان به داخل تونل اين گرد بادها سفر ميكنند تا دريابند چه عاملی باعث ايجاد و ازدياد قدرت آن ميشود.