گياهان ميكروسكوپي و بسيار ريز و ناديدني كه تا عمق يكصدمتر ي در آبهاي اقيانوسهاي عالم حضور دارند نقش اساسي در تنظيم آب و هواي زمين ايفا مي‌كنند. اكنون اين پرسش براي محققان مطرح شده است كه آيا مي توان با ايجاد تغييراتي در اين جنگلهاي نا مرئي با گرم شدن دماي زمين مقابله كرد؟

ارگانيزمهاي تك ياخته اي گياهاني با اندازه‌هاي ذره‌بيني و ميكروسكوپي موجود در آبهاي اقيانوسها موسوم به فيتو پلانكتونها گاز دي اكسيد كربن را كه گرما را در خود حبس مي‌كنند و موجب ازدياد دماي جو زمين مي شود از روي هواي مجاور دريا و آبهاي سطح دريا جمع آوري مي كنند و آنها را روانه اعماق اقيانوسها مي سازند.

گازهايي كه به اين ترتيب زير فشار سهمگين آبهاي نزديك به كف اقيانوسها به تله مي افتند تا صدها سال بعد در همان اعماق باقي مي مانند و زمان بسيار درازي به طول مي انجامد تا تلاطم آبها آنها را مجدداً به سطح اقيانوسها باز گرداند.

به نوشته ماهنامه علمي (ساينتفيك آمريكن) محققان اكنون سرگرم بررسي اين مساله هستند كه آيا اگر با عرضه مواد مغذي به جنگلهاي ميكروسكوپي درون اقيانوسها بر انبوهي آنها بيفزايند تاثيري بر كاهش دماي زمين خواهند داشت؟

كار اندازه گيري ميزان سهم فيتوپلانكتونها در چرخه كربن كار دشواري بوده است اما از سال 1997 و با ارسال ماهواره اي از جانب ناسا براي اين منظور روشن شده است كه فيتو پلانكتونهاي موجود در اقيانوسها ي جهان سالانه تقريبا 50 مليارد تن مكعب كربن غير آلي را به مواد شيميايي آلي مبدل مي كنند. اين رقم دو برابر تخمينهاي اوليه بوده است ، از سوي ديگر اندازه‌گيريهاي دقيق در مورد گياهان و جنگلهاي روي زمين نشان داده كه بر خلاف تخمينهاي گذشته كه سهم آنها در تبديل كربن غير آلي به كربن آلي صد ميليارد تن مكعب در سال تعيين كرده است ، ميزان واقعي سهم كليه گياهان روي خشكي برابر50 ميليارد تن مكعب يعني كم و بيش برابر سهم جنگلهاي نامرئي درون اقيانوسهاست ، اما ارقام تازه به دست آمده علاوه بر آنكه سهم فيتوپلانكتونها را دو برابر كرده از حيث ديگري نيز حائز اهميت است. فيتوپلانكتونها تقريباً همه انرژي را كه از نور خورشيد دريافت مي كنند يا صرف عمل تجزيه شيميايي آب مي كنند و يا تكثير نسل خود .

اين گياهان تك يا خته اي يك هفته بيشتر عمر ندارند و جاي خود را به فيتوپلانكتونهاي تازه مي دهند. در حالي كه درختان روي زمين بخش اعظم انرژي خود را صرف ساختن چوب و برگها و ريشه ها مي كنند و 20 سال طول مي كشد تا با درخت ديگري تعويض شوند .

اطلاع تازه دانشمندان در خصوص سرعت جايگزيني فيتو پلانكتونها شناخت جديدي را در خصوص تحولات آب و هواي زمين در اختيار آنان قرار داده سلولهاي مرده فيتوپلانكتونها و نيز مدفوع جانوراني كه در دريا زيست مي كنند به قعر دريا فرستاده مي شوند و ميكروبهاي موجود در آب آنها را مي خورند و مجدداً مواد شيميايي غير آلي از جمله گاز كربنيك توليد مي كنند.

اين گاز كربنيكها به سرعت به سطح آب بر گردانده مي شوند و در آنجا يا بوسيله فيتوپلانكتونها تجزيه مي‌شوند ، يا آنكه از سطح آب خارج شده و به جو زمين صعود مي كنند نكته مهم در چرخه كربن در روي زمين آن است كه كل موجودي كربن درون جو هر شش سال يكبار با كل موجودي كربن درون بخشهاي بالايي آبهاي اقيانوسها تعويض مي شوند ، ماده آلي ناشي از سلولهاي مرده فيتوپلانكتونها و مدفوع جانوراني كه به قعر اقيانوسها مي روند اگر تا 200 متري از سطح آب بوسيله ميكروبها تجزيه نشوند بوسيله ازدياد فشار و كاسته شدن از دما از اين پس تجزيه نشده باقي مي مانند و به همين صورت ته نشين مي شوند .

در اين ميان بخش قابل ملاحظه اي از گاز كربنيك تجزيه نشده در ته اقيانوسها به دام مي افتند محاسبات دانشمندان نشان مي دهد كه ميزان گاز كربنيكي كه هر ساله به اين ترتيب به اعماق اقيانوسها فرستاده مي‌شوند حدود هشت ميليارد تن مكعب است.

منبع:cloudysky

اگر اهل خواندن روزنامه‌ و اخبار باشيد، حتما با پديده «گرم‌شدن زمين»،‌ «گازهاي گلخانه‌اي» و «معاهده کيوتو» آشنايي داريد.

تقريبا تمام مقالات علمي که در سال‌هاي اخير در مورد بهينه‌سازي مصرف انرژي و يا استفاده از انرژي تجديد‌پذير نوشته شده‌اند، هدف خود را جلوگيري از توليد و انتشار دي‌اکسيدکربن و جلوگيري از «گرم‌شدن زمين» ذکر کرده‌اند. اما «گرم‌شدن زمين» دقيقا چيست و چرا از چنين اهميتي برخوردار است؟

***

«گرم شدن زمين» اصطلاحي است که شايد تنها در چند سال اخير رايج شده و پيش از دهه 90 ميلادي، اصطلاح «اثر گلخانه‌اي» و حتي بعضا «اثر پتويي» رواج بيشتري داشت. به طورکلي، زمين ما با انرژي وارده از خورشيد گرماي سطح خود را به دست مي‌آورد.اين انرژي با برخورد به سطح زمين جذب شده و باعث گرم شدن سطح اين کره مي‌شود. اما تمام اين انرژي جذب سطح زمين نشده و بخش عمده‌اي از آن به محض برخورد با سطح زمين به فضا پراکنده مي‌شود. گازهاي گلخانه‌اي که بيشتر شامل بخار آب، دي‌اکسيد کربن، متان و اوزون هستند، مانند شيشه گلخانه جلوي خروج اين انرژي از سطح زمين را گرفته و باعث گرم‌تر شدن آن مي‌شوند. در اين ميان، بخار آب نقشي دوگانه دارد. چرا که به صورت ابر، هنگام ورود انرژي خورشيدي به سوي زمين آن را پراکنده مي‌کند. به عبارت ديگر، بخار آب قبل از برخورد نور خورشيد به سطح زمين آن را منعکس کرده و پس از جذب و دفع اين انرژي در سطح زمين نيز مانع بازگشت آن به فضا مي‌شود و زمين را گرم‌تر مي‌کند. گازهاي گلخانه‌اي گرچه علت عمده گرم شدن زمين هستند، اما عوامل ديگري نيز در اين پديده موثرند. به عنوان مثال، مي‌دانيم که سطح تيره نسبت به سطح روشن، توانايي بيشتري براي جذب نور خورشيد دارد. به همين دليل، دوده ناشي از موتورهاي ديزل نيز که بر سطح ساختمان‌ها رسوب مي‌کند و باعث «سياه‌شدگي» آنها مي‌شودكه  يکي از دلايل گرم شدن زمين است.شايد يکي از بزرگ‌ترين بدشانسي‌هاي تاريخ بشر اين مسئله بود که در دهه ۷۰ميلادي دماي ميانگين کره زمين به جاي آن که طبق نظريه‌هاي ارائه شده افزايش يابد، کاهش يافت و در نتيجه هواشناسان در عوض نگراني براي زميني گرم‌تر، خبر از آغاز يک عصر يخي جديد دادند.امروزه مي‌دانيم که علت اين کاهش يافتن دما، تغيير چرخه لکه‌هاي خورشيدي بوده و اين کاهش دما به صحت نظريه گرمايش جهاني خللي وارد نمي‌کند. با اين وجود، کاهش دما باعث شد که اتخاذ تصميم‌هاي لازم براي جلوگيري از گرم‌شدن زمين بيش از دو دهه به تاخير بيفتد. مهم‌ترين اثر اين گرمايش شايد تغيير کلي آب و هواي زمين باشد. واقعيت اين است که تمام افراد بشر دانسته يا ندانسته به نوعي بر پايه پيش‌بيني وضع هوا زندگي مي‌کنند.

علاوه بر اين که نوع محصولات کشاورزي در هر منطقه بستگي کامل به آب و هواي آن دارد، کاشت و برداشت محصول در منطقه در هر سال نيز زمان مشخصي دارد که بر تجربه کشاورزان از آب و هواي سال‌هاي قبل استوار است.اگر کشاورزان قادر به پيش‌بيني آب و هواي منطقه در سال‌هاي آينده نباشند، قادر به پيش‌بيني زمان کاشت و برداشت محصول نيز نخواهند بود.  ساير مسائل زندگي نيز بستگي تام به آب و هوا دارد.

به عنوان مثال، مهندسين بر پايه سابقه آب و هوايي يک منطقه، ساختمان‌هاي آن منطقه را طراحي مي‌کنند و هيچ مهندس طراحي نيست که يك ساختمان در يک منطقه کويري را در برابر برف مقاوم طراحي کند. حال اين دو مثال را با برف بسيار سنگين سال ۱۳۸۳ در شهر رشت، باران منجر به سيل در مرداد ماه ۱۳۸۵ در شهر کويري ال‌پاسوي آمريکا و توفان‌هاي سال ۲۰۰۳ در شهر لندن مقايسه کنيد.

در حالي که هواشناسان دوره بازگشت توفان‌هاي سال ۲۰۰۳ لندن را ۳۰ سال پيش‌بيني کرده بودند، اين توفان‌ها در يک هفته دو بار اتفاق افتادند! گرم‌شدن زمين باعث غيرقابل پيش‌بيني شدن وضعيت آب و هوا شده و بسياري از معادلات مورد اعتماد بشر را به هم مي‌ريزد. بنا بر تخمين روزنامه سان‌فرانسيسکو کرونيکل در سال ۱۹۹۸، خسارات ناشي از بلاياي طبيعي مربوط به آب و هوا چون توفان، سيل و خشکسالي در دهه 90، سه‌برابر بيش از اين خسارات در دهه 80 بوده است.

هرچند پيش‌بيني دقيق آب و هواي يک منطقه به دليل عوامل بي‌شمار دخيل در آن عملا غيرممکن است، اما دانشمندان در مورد اين که علت اصلي چرخه هوا در زمين، اختلاف درجه حرارت بين قطب‌هاي زمين و استواست، اتفاق نظر دارند.گرمايش زمين علاوه بر گرم کردن مناطق مختلف، با تغيير اختلاف درجه حرارت بين قطب‌ها و استوا، چرخه کلي هوا را به هم مي‌ريزد. يکي از مهم‌ترين دلايل اختلاف شديد آب و هوا بين قاره‌ها، جريان‌هاي اقيانوسي است. معروف‌ترين جريان اقيانوسي که «جريان خليج» نام دارد، علت اصلي آب و هواي معتدل شمال غرب اروپاست که اين منطقه را از تمام نقاط هم‌عرضش روي کره زمين متمايز مي‌کند. جريان‌هاي اقيانوسي به عوامل مختلفي بستگي دارند که اختلاف چگالي بين آب شور و شيرين از جمله اين عوامل به شمار مي‌رود. گرمايش زمين باعث آب شدن يخ‌هاي قطبي شده و ميزان قابل توجهي آب شيرين به اقيانوس‌ها اضافه مي‌کند که ممکن است باعث تغيير عمده جريان‌هاي اقيانوسي شود. اين که اين تغييرات چگونه روي آب و هواي زمين تاثير مي‌گذارند، هنوز مورد بحث دانشمندان است و در اين مورد نظريه‌هاي مختلفي وجود دارد. به علاوه بسياري از گونه‌هاي جانوري با تغيير سريع آب و هوا منقرض شده و توزيع جغرافيايي بسياري از اين گونه‌ها نيز تغيير مي‌کند. سازمان محيط‌‌زيست آمريکا پيش‌بيني مي‌کند که جمعيت اردک‌ها در آمريکاي شمالي از حدود ۵ ميليون به حدود ۵/۲ميليون در سال ۲۰۶۰ ميلادي برسد. جمعيت پنگوئن‌ها در قطب شمال در سال ۲۰۰۱ در مقايسه با سال۱۹۵۰ به حدود نصف رسيده و باز گرم‌شدن زمين علت اصلي اين مسئله شناخته شده است. بنا بر گزارش مجله معتبر نشنال جئوگرافيک، تا سال ۲۰۵۰ بيش از يک ميليون گونه گياهي و جانوري در معرض انقراض خواهند بود. به علاوه گونه‌هاي جانوري با تغيير آب و هوا به سمت مناطق جديد حرکت مي‌کنند.

در انگلستان گونه‌هايي از حشرات که قبلا در جنوب اين کشور زندگي مي‌کردند، با گرم‌تر شدن قسمت‌هاي شمالي اين کشور به تدريج در شمال کشور نيز ديده مي‌شوند.

خطر حرکت گونه‌هاي جانوري، شايد در نگاه اول ملموس نباشد، ولي شايد لازم باشد به ياد آوريم که گسترده شدن محدوده زندگي پشه مالاريا به علت گرم‌شدن زمين، يکي از نگراني‌هاي اصلي دانشمندان است.با توجه به تمام مسائل ذکر شده،‌ طبيعي است که سازمان ملل متحد از کشورهاي عضو بخواهد در قالب معاهده‌اي تحت عنوان «معاهده کيوتو» از ميزان دي‌اکسيدکربن توليدي خود بکاهند."معاهده کيوتو" که تاکنون توسط ۱۶۱ کشور جهان امضا و به رسميت شناخته شده است، کشورهاي جهان را به دو دسته «توسعه يافته» و «در حال توسعه» تقسيم مي‌کند.

کليه کشورهاي «توسعه يافته» که اين معاهده را به رسميت شناخته‌اند، ملزم هستند ميزان دي‌اکسيدکربن توليدي را تا سال‌هاي ۲۰۰۸-۲۰۱۲ ميلادي به ۵ درصد کمتر از ميزان دي‌اکسيدکرين توليدي در سال ۱۹۹۰ برسانند.گرچه کشورهاي «درحال توسعه» ملزم به کم کردن ميزان دي‌اکسيدکرين توليدي خود نيستند، با اين وجود اگر اين کشورها در خاک خود پروژه‌هايي اجرا کنند که ميزان دي‌اکسيدکربن را کاهش دهد، «اعتبار کربني» دريافت مي‌کنند که قابل‌فروش به کشورهاي توسعه‌يافته است. به عبارت ديگر، کشورهاي توسعه‌يافته مي‌توانند يا از طريق اعمال فناوري‌هاي جديد ميزان دي‌اکسيدکربن را کاهش دهند و يا با پرداخت پول و کمک به کاهش دي‌اکسيدکربن در کشورهاي درحال توسعه، خود دي‌اکسيدکربن بيشتري توليد کنند.

معاهده کيوتو سياست «تجارت کربني» در سطح کارخانه‌ها را نيز تشويق مي‌کند.

کارخانه‌هايي که با فناوري‌هاي جديد از دي‌اکسيدکربن توليدي خود کاسته‌اند، قادر خواهند بود اعتبارکربني دريافتي را به کارخانه‌هايي که خروجي آنها هنوز با استانداردهاي کربن مطابقت نمي‌کنند، بفروشند. 

 متاسفانه معاهده کيوتو هنوز توسط ايالات‌متحده آمريکا و استراليا به رسميت شناخته نمي‌شود و از آنجا که آمريکا بزرگترين توليد‌کننده دي‌اکسيدکربن در جهان است، حضور اين کشور در معاهده کيوتو براي موفقيت اين معاهده در کاهش دماي جهان حياتي است.گرچه دولت آمريکا معاهده کيوتو را به رسميت نشناخته است، بعضي از ايالات اين کشور دست به اقدامات پيشگيرانه زده‌اند براي مثال ايالت کاليفرنيا متعهد شده است گاز دي‌اکسيدکربن را تا سال۲۰۲۰ به ميزان ۲۵ درصد کاهش دهد.

به جز معاهده کيوتو که در سطح بين‌المللي به کاهش دي‌اکسيدکربن مي‌پردازد،‌ در سطح خانگي نيز براي کاهش دي‌اکسيدکربن اقدامات زيادي مي‌توان انجام داد. روزانه ميزان زيادي دي‌اکسيدکربن به علت مصرف انرژي در خانه‌ها توليد مي‌شود که به راحتي مي‌توان اين ميزان را کاهش داد.براي مثال، بسياري از ما ماشين لباسشويي را قبل از پر شدن روشن مي‌کنيم و ميزان قابل‌توجهي انرژي را هدر مي‌دهيم. استفاده از لامپ‌هاي کم‌مصرف با وجود عمر طولاني اين لامپ‌ها در مقايسه با لامپ‌هاي معمولي و با وجود اين که استفاده از آنها قبض برق را تا حدود زيادي کاهش مي‌دهد، هنوز تقريبا در هيچ‌يک از کشورهاي جهان معمول نيست.با وجود تشويق فراوان مردم به استفاده از وسايل نقليه عمومي و حتي پياده‌روي، هنوز بيشتر ما خودرو شخصي‌مان را ترجيح مي‌دهيم. اکثر ما به جاي عايق کردن بهتر خانه، کولر و بخاري را ساعت‌ها روشن مي‌گذاريم و به مسائلي چون پرينت گرفتن روي هر دو روي کاغذ توجه نداريم.

همه اين مسائل، به‌ظاهر کوچک به نظر مي‌رسند، ولي در کاهش گرم‌شدن زمين موثرند. جلوگيري از روند گرمايش فقط با کاهش مصرف انرژي و استفاده مجدد و بازيافت منابع طبيعي امکان‌پذير است و اين همه تنها با همکاري تک‌تک ما ميسر خواهد بود.

پژوهش درباره گرم شدن زمين

اولين تحقيقات در مورد بالا رفتن درجه حرارت زمين، بيش از ۱۰۰ سال پيش توسط شيميدان معروف سوئدي، آرنيوس، آغاز شد. آرنيوس در سال ۱۸۹۶ ميلادي ادعا کرد که اضافه کردن دي‌اکسيد کربن به جو زمين باعث بالا رفتن درجه‌ حرارت زمين خواهد شد.

از آنجا که اکثر دانشمندان در آن زمان معتقد بودند که عوامل ديگري چون جريان‌هاي اقيانوسي خيلي بيشتر از آلودگي‌هاي توليد‌شده به دست ‌بشر در آب و هواي زمين موثرند، اين تحقيق چندان جدي گرفته نشد.بخش دوم تحقيقات در اين زمينه هنگامي آغاز شد که ثابت شد دي‌اکسيد کربن قادر به سد راه اشعه‌ با طول موج بالا و بازگرداندن آن به سطح زمين است.

 با اين وجود هنوز دانشمندان معتقد بودند که اقيانوس‌هاي زمين، قادر به جذب تمام دي‌اکسيدکربن توليدي بشر هستند و لذا اين گاز قادر به افزايش درجه حرارت زمين نخواهد بود.اما ادامه پژوهش‌ها نشان داد اقيانوس‌ها تنها قادر به جذب يک‌سوم از دي‌اکسيدکربن هستند و دوسوم از گاز توليد شده در جو زمين باقي مي‌ماند. پس از اين تحقيقات و در دهه ۶۰ ميلادي بود که گرمايش جهاني يک تهديد جدي تلقي و مطالعات جديدي روي آن آغاز شد. در ادامه اين تحقيقات در موسسه اقيانوس‌شناسي آمريکا، دکتر کيلينگ که عملا به عنوان کاشف پديده گرمايش جهاني تلقي مي‌شود، نمودارهاي خود از ميزان دي‌اکسيدکربن جو را ارائه داد.اين نمودارها نشان مي‌دادند که اين گاز به سرعت در مناطق مختلف زمين در حال افزايش است.

+منبع:همشهری آنلاین+

آمريكا گرماي زمين را حس نمي‌كند

پديده گرم شدن زمين در اثر افزايش فعاليت‌هاي صنعتي انسان، به يكي از بزرگ‌ترين چالش‌هاي پيش‌روي محيط زيست تبديل شده‌است.از زمان ثبت دقيق دماي متوسط زمين در سال 1860 تا به امروز دماي زمين چيزي حدود 8/0 درجه سانتي‌گراد زياد شده‌ و همين افزايش به ظاهر كوچك، ضررهاي جبران ناپذيري را به محيط زيست وارد كرده كه مهم‌ترين آن‌ها پديده‌هايي هستند كه تحت اثر آب‌شدن يخ‌هاي قطبي و افزايش سطح اقيانوس‌ها از يك طرف و گسترش خشك‌سالي در نواحي گسترده‌اي از سطح زمين به وجود آمده‌اند. سمينارها و اجلاس متعددي در چند سال گذشته برگزار شده و در همه آنها هم هشدار داده شده كه زمين سال به سال دارد گرم‌تر مي‌شود و بايد فكري به حال زمين كرد و... اما در چند ماه گذشته، با جدي‌تر شدن بحث‌ها و نگراني‌ها، اختلافات سياسي هم در اين زمينه پررنگ‌تر شده است. در اواسط نيمه دوم قرن بيستم بود كه توجه جامعه جهاني به گرم‌شدن زمين جلب شد. البته كاهش‌هاي موقت در دماي متوسط زمين در همان زمين‌هايي بود كه باعث شد پژوهش در اين زمينه تا مدتي مسكوت بماند و حتي اين نظريه را پررنگ‌تر كرد كه فعاليت‌هاي صنعتي انسان تاثير چنداني بر اين پديده‌ ندارد و فعاليت‌هاي ديگري نظير دوره‌هاي فعاليت خورشيد و پديده‌هاي زمين‌شناختي آن‌قدر قدرتمند هستند كه ديگر جايي را براي تاثير انسان بر دماي متوسط زمين باقي نخواهند گذاشت.

اما واقعيت اين است كه تحقيقات در موسسه اقيانوس‌شناسي آمريکا و به‌خصوص كارهاي دکتر کيلينگ که عملا به عنوان کاشف پديده گرمايش جهاني تلقي مي‌شود، نشان داده كه نمودارهاي فعاليت‌هاي بشري مثلا نمودار ميزان دي‌اکسيدکربن در جو با افزايش دماي زمين منطبق است. هنوز اين قضيه كاملا اثبات نشده‌ است، اما سازمان‌هاي غير دولتي و به خصوص صلح سبز در چند سال اخير كه نرخ افزايش دماي زمين بيشتر شده، با برپايي انواع اجتماع‌ها و بيان اعتراض‌هاي خود به روش‌هاي گوناگون زنگ خطر را براي دولت‌ها به صدا درآورده‌اند.فشارهاي زياد سازمان‌ها و افراد دلسوز محيط زيست در اواخر قرن بيستم منجر به پيش‌نويس سندي به نام معاهده «كيوتو» تحت نظر سازمان ملل شد. امضا كنندگان معاهده كيوتو متعهد مي‌شوند كه روند توليد گازهاي گلخانه‌اي را كه به نظر مي‌رسد مهم‌ترين دليل تاثير انسان بر گرم شدن زمين باشد كنترل كنند. كشور ما هم يكي از نخستين كشورهايي بود كه با تصويب مجلس شوراي اسلامي، به اين معاهده پيوست. تقريبا تمام كشورهاي اروپايي و آسيايي و آمريكاي لاتين و تعداد زيادي از كشورهاي آفريقايي به عضويت اين پيمان در آمده‌اند.اگر از قزاقستان كه درحال بررسي عضويت خود است، بگذريم، تنها دو كشور توسعه‌يافته دنيا هستند كه عضو اين پيمان نشده‌اند: استراليا و آمريكا. نكته بسيار جالب اين است كه ايالات متحده به تنهايي بيش از 50 درصد گازهاي گلخانه‌اي دنيا را توليد مي‌كند!

آمريكا، مخالف هر نوع تعهد

بدون شك امضاي معاهده كيوتو توسط ايالات متحده، بار بزرگي را از دوش طرفداران محيط زيست برمي‌دارد، اما اين عضويت در كنگره ايالات متحده مطرح شده و رد شده‌است. البته گرچه دولت آمريکا معاهده کيوتو را به رسميت نشناخته است، بعضي از ايالات پيش‌رو اين کشور دست به اقدامات پيشگيرانه زده‌اند. براي مثال ايالت کاليفرنيا متعهد شده‌است كه گاز دي‌اکسيدکربن را تا سال ۲۰۲۰ به ميزان ۲۵درصد کاهش دهد.اهميت اين قضيه تا حدي است كه آلمان كه رييس دوره‌اي اجلاس هشت كشور صنعتي جهان (G8) است، پيش‌نويسي را آماده كرده كه اين هشت كشور صنعتي كه حدود 90 درصد گازهاي گلخانه‌اي دنيا را توليد مي‌كنند، ملزم به امضاي آن شوند. در اين بين موضع گيري ايالات متحده بسيار عجيب است. در ايالات متحده معمولا دولت‌هاي دموكرات دغدغه‌هاي سطح بالاتري از قبيل تامين اجتماعي و محيط زيست را دارند اما در حال حاضر، اين كشور توسط جمهوري‌خواهان اداره مي‌شود و تلاش‌هاي دموكرات‌ها كه اكثريت سنا و كنگره را در اختيار دارند و سبزها كه در شوراهاي محلي و ايالتي نفوذ بالايي ندارند، موجب شده كه دولت ايالات متحده همچنان مخالف امضاي چنين اسنادي باشد.

نكته جالب اين است كه بسياري از صنايع سنگين و آلوده‌كننده محيط زيست، به طور پيش‌فرض طرف‌دار جمهوري‌خواهان بوده‌اند.بي‌بي‌سي در اين باره نوشته: پيش‌نويس سندي که آمريکا براي اين اجلاس تنظيم كرده، حکايت از آن دارد که اين کشور تصميم دارد اهداف اصلي و جداول زماني تعيين شده از سوي آلمان براي کاهش گسترده گازهاي گلخانه‌اي را رد کند.

در اين سند که به‌دست شماري از رسانه‌ها رسيده، آمريکا براي رد کردن طرح‌هاي آلمان از زبان خشن و تندي استفاده کرده است. مقام‌هاي آمريکايي گفته اند طرح آلمان نگراني‌هاي جدي و اساسي آمريکا را ناديده مي‌گيرد. توني بلر، نخست‌وزير بريتانيا پنجشنبه گذشته  گفته بود كه فكر مي‌كند دولت جورج بوش در آستانه تغيير دادن نگرش خود نسبت به مسائل مربوط به تغييرات آب‌وهوا است.اما به نظر مي‌رسد براي تغيير در نحوه تفكر نومحافظه‌كاران در مورد تهديدهاي اصلي پيش‌روي بشر، مدت زيادي زمان لازم باشد. گروه صلح سبز، از گروه‌هاي اصلي طرفدار محيط زيست، گفته است اين سند نشان مي‌دهد که توني بلر در ترغيب آمريکا به تغيير موضع خود، ناکام مانده است.اكثر سران گروه 8 اميدوارند در زمينه اهداف و جداول زماني تعيين شده براي کاهش گسترده گازهاي گلخانه‌اي در اجلاس آلمان، توافق‌هايي حاصل شود.آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان مي‌خواهد که سران گروه هشت در اين اجلاس موافقت‌نامه‌هايي در زمينه کاهش گازهاي گلخانه‌اي، استفاده بهينه از انرژي و کند کردن روند افزايش درجه حرارت امضا کنند.

ژاپن، رهبر طرفداران محيط‌زيست

معاهده كيوتو در سال 2012 منقضي مي‌شود. اما شينزو آبه، نخست وزير ژاپن، مي‌گويد جهان بايد ميزان تصاعد گازهاي گلخانه اي را تا سال 2050 به نصف کاهش دهد. اين نخستين بار است که ژاپن هدف مشخصي براي جايگزيني معاهده کيوتو تعيين مي‌کند. تصور مي‌شود اجراي اين طرح در مقايسه با ساير پيشنهادها از سوي اتحاديه اروپا، با فشارهاي کمتري از سوي ايالات متحده همراه باشد.

آبه گفته كه مهم است طرحي به اندازه کافي انعطاف‌پذير تنظيم شود تا نظر آن دسته از کشورهايي که در ميان بزرگترين آلوده کننده‌هاي جهان هستند را جلب کند.اگر کشورهايي که در ميان بزرگترين آلوده کننده‌ها هستند از جمله آمريکا، چين و هند حاضر به شرکت در چنين برنامه اي نشوند آن تلاش‌ها شکست خواهد خورد.ژاپن از جمله كشورهايي بزرگ صنعتي دنياست كه بسيار تلاش مي‌كند تا تعهدات جاري خود براي کاهش 6درصدي گازهاي گلخانه‌اي تا 2012 را اجرا کند.

به هرحال پيمان كيوتو بدون تعهد و امضاي ايالات متحده، وزنه بزرگي را كم دارد و دولت‌مردان فعلي ايالات متحده نشان داده‌اند كه در چند سال اخير در تشخيص اولويت‌هاي اساسي چه براي شهروندان و ماليات‌دهندگان خودشان و چه براي ساير انسان‌هايي كه به نوعي تحت تاثير فعاليت‌هاي آن‌ها هستند دچار مشكل بوده‌اند.صرف بودجه‌هاي كلان جنگي مثلا تصويب اخير سنا براي اختصاص 100 ميليارد دلار ديگر براي هزينه‌هاي جنگ در عراق و افغانستان پيش از گزارش ژنرال ديويد پتراوس در سپتامبر آينده در حالي  صورت مي‌گيرد كه با صرف تقريبا چيزي حدود همين هزينه‌ها مي‌توان جلوي خيلي از مشكلات پيش‌روي بشر را گرفت.

ميان آلمان و آمريکا بر سر بخش آب‌وهوا در بيانيه پاياني اجلاس سران گروه هشت در هايليگندام آلمان مناقشه‌ در گرفته است.روزنامه زود دويچن سايتونگ در شماره امروز (چهارشنبه) خود نوشت که بنا به اطلاعاتي که کسب کرده است آمريکا قصد دارد بندي را در اين بيانيه بگنجاند که کنار گذاشتن پروتکل کيوتو را توصيه مي‌کند.
اين روزنامه به نقل از تازه‌ترين پيش‌نويس اين بيانيه پاياني آورده است: «ما اين روند را به رسميت مي‌شناسيم که تا پايان سال 2008 ميلادي طرحي را براي يک چارچوب جهاني کاري ايجاد کنيم.»
اين پيمان بايد بزرگ‌ترين کشورهاي عامل انتشار گازهاي گلخانه‌اي را در بر بگيرد.
به نوشته اين روزنامه، چنين گامي بدان معناست که پيمان کنوني ‌آب‌وهوا ديگر تقريبا همه کشورهاي جهان را شامل نخواهد شد.
علاوه بر اين، سازمان ملل نيز در اين صورت ديگر نهاد مسوول مذاکرات بين‌المللي درباره آب‌وهوا نخواهد بود

اختلاف نظر در باره موضوعات دستور كار گروه ۸

آمریکا و آلمان بر سر گنجاندن پیشنهادهای مربوط به حفاظت از جو زمین در دستور كار و بيانيه پاياني نشست آتي سران گروه 8به توافق نرسیده‌اند.به گزارش دويچه وله ،واشنگتن مخالف پیشنهادهای الزام‌آور در زمینه کاهش گازهای گلخانه‌ای، ممانعت از گرم‌شدن هوای زمین و توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر است. در نشست رهبران گروه ۸ که روزهای ۶ تا ۸ ژوئن در آلمان برگزار می‌شود یکی از مباحث اصلی، نحوه‌ی تشدید اقدامات برای بهبود وضعیت جو زمین است. بر سر این موضوع اما، ظاهراَ میان شرکت‌کنندگان اجلاس اختلاف‌نظر‌های جدی وجود دارد. به ویژه موضع منفی دولت آمریکا نسبت به پیش‌نویس بیانیه مشترکی که دولت آلمان تدوین کرده پیشاپیش به یکی از موضوعات چالش‌برانگیز بدل شده است.بنا به گزارش رسانه‌های آلمان، به رغم اقدام دولت این کشور در حذف برخی از بندهای پیش‌نویس و خفیف‌سازی و دوپهلو‌کردن برخی از فرمول‌بندی‌های آن، آمریکا کماکان موضع مخالف خود را نسبت به آن حفظ کرده است.

براساس خبر روزنامه آلمانی زود دویچه سایتونگ، در سندی که دولت آمریکا به پیش‌نویس نهایی قطعنامه اجلاس گروه ۸ ضمیمه کرده، پیشنهادهای مربوط به حفاظت از جو زمین غیرقابل قبول و ناسازگار با مواضع جرج دبلیو بوش توصیف شده‌اند.روزنامه یادشده همچنین از تلاش نمایندگان آمریکا در تدوین پیش‌نویس‌‌‌، برای حذف همه آماج‌های حفظ جو زمین از این سند و تأکید صرف آنها بر کاربرد فن‌آوری‌های دمساز با حفظ محیط زیست خبر داده است.۲۵ درصد گازهای گلخانه‌ای که عمده‌ترین عامل تخریب جو زمین به شمار می‌روند در ایالات متحده تولید می‌‌شود. این کشور کماکان پیوستن به پیمان کیوتو را با این ا ستدلال که به ضرر تولیدات و فعالیت‌های اقتصادی آن هستند رد می‌کند..در آوریل گذشته، آمریکا در مورد نحوه بهسازی جو زمین طرحی را برای ارائه به اجلاس گروه ۸ پیش‌ نهاد که دولت آلمان در واکنش به آن، برخی از مفاد طرح خود را حذف نمود تا رضایت دولت واشنگتن تأمین شود. تلاش برای محدود نگه‌داشتن افزایش گرمای زمین تا دو درجه تا پایان قران حاضر، کاهش ۵۰ درصدی پخش و نشر دی اکسید کربن در هوا تا سال ۲۰۵۰ و توسعه و گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر از جمله موارد حذف‌شده از طرح دولت آلمان هستند.

در مجموع به نظر می‌رسد که تلاش دولت آلمان برای متقاعدکردن ایالات متحده به توافق بر سر یک سند نسبتاَ موثر و کارآ جهت حفاظت از جو زمین موفقیتی به همراه نداشته است. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، در سخنرانی روز پنجشنبه ( ۲۴ مه) در برابر نمایندگان مجلس، با اشاره به موضع منفی ایالات متحده، آشکارا نسبت به موفقیت اجلاس گروه ۸ در زمینه حفاظت از جو زمین ابراز بدبینی کرد. در واکنش به مذاکرات غیرموفق برلین  و واشنگتن  بر سر سند حفظ جو زمین، گروه‌های هوادار محیط زیست و  احزاب مخالف دولت آلمان ، کوتاه آمدن این دولت در برابر مواضع آمریکا را به باد انتقاد گرفته‌اند. سازمان صلح سبز گفته است که دولت آمریکا با موضع تهاجمی و غیرتفاهم‌آمیز خود جایی برای گفتگو و توافق باقی نگذاشته است.

 خانم کلاودیا روت، رهبر حزب سبزها نیز، ضمن فراخواندن دولت به عدم تمکین در برابر خواست‌های واشنگتن گفته است: " زمانی که کشورهای صنعتی گروه ۸ نتوانند برسر مجموعه اقداماتی الزام‌آور در راستای حفظ جو زمین به توافق برسند، چگونه می‌توان از کشورهای در حال صنعتی‌شدن خواست که خود را به شراکت درحفظ اقلیم زمین متعهد کنند."