برای اندازه گیری عوامل و فاکتورهای هواشناسی نیاز است تا از نقاط مشخص ،معین واستاندارد ، امار واطلاعات اولیه را قرا ئت ، ثبت ویا دیده بانی کنند که اصطلا حا به این نقاط (( ایستگاه های هوا شناسی )) گفته می شود .

این ایستگاه ها انواع مختلف دارند که به قرار زیر هست:

۱.ایستگاه های جو بالا

۲.ایستگاه های سینو پتیکی

۳.ایستگاه های اقلیم شناسی (کلیماتولوژی)

۴.ایستگاه های هواشناسی کشاورزی

۵.ایستگاه های هوا شناسی دریایی

۶.ایستگاه های تشعشع سنجی

۷.ایستگاه های باران سنجی

۸.ایستگاه های ا زن سنجی

۹.ایستگاه های اندازه گیری الودگی و شیمی جو

منظور از پیش بینی هواشناسی ، تخمین وضعیت هوا از نظر عوامل جوی در ساعات ،روز یا روزهای اینده است. البته پیش بینی های بلند مدت هوا شناسی نسبت به پیش بینی های کوتاه مدت ان از دقت زیادی برخوردار نیستند .

 در حال حاضر پیش بینی هواشناسی به طور سیستماتیک در هوانوردی ، دریا نوردی، کشاورزی وسایر خدمات ویژه کاربرد دارد .

روند پیش بینی به این ترتیب است که داده هاواطلا عات خامی که از ایستگاهای مختلف اعم از داخل یا خارج از کشور به دست امده اند توسط مدرن ترین دستگا های مخابراتی و در کوتاه ترین زمان ممکن به مرکز پیش بینی انتقال داده میشود.

 این اطلاعات در ساعات معین و همه روزه به طور مستمر پس از پلات وآنالیز مورد بررسی ومطالعه مهندسان وپیش بینان هوا شناسی قرارمی گیرد که نتیجه بررسیهای این مرکز در قالب اطلاعیه واخطاریه به تمامی ارگان های کشور فاکس می شود.

در این اطلاعیه ها عنوان می شود سیستمی در راه است که فعالیتها های بارش وخصوصیات ذکر شده در متن را دارد .

مرکز پیش بینی هواشناسی می تواند پیش بیینی های 24،48 ویا 120 ساعته را ارائه دهد و

علاوه بر این موارد قادر است پیش بینی های فصلی یعنی 3 ماهه را نیز که کلی تر هستند ارائه دهد .

 سازمان هواشناسی جهانی(WMO) آژانس تخصصی یافته و وابسته به سازمان ملل است که در مارس ۱۹۵۰ بااعمال نفوذ کنوانسیون سازمتن جهانی هواشناسی که سازمان بین المللی غیر دولتی سابق راکه از سال ۱۸۷۳کار خود راشروع کرده بود به یک سازمان تماما خود مختار چند دولتی تبدیل نمودوشروع به کارکرد

بررسی و مطالعه جو همیشه مورد نظر دانشمندان ایرانی بوده است . در دوران

سامانیان دانشمندان بزرگی چون محمد بن ذکریای رازی وابن سینا با برخورداری از امکانات موجود به پیشرفتهای قابل توجهی در زمینه های گوناگون علمی رسیدند .

حکیم عمر خیام شاعر وریاضیدان عالیقدر ایرانی نیز از هواشناسان متبحر زمان خود بوده است. تاریخ واقعی هواشناسی ایران ازسال 1298شمسی اغاز میشود.در این سال درس هواشناسی در برنامه درسی مدرسه برزگران گنجانده شد و تدریس آن توسط معلمان فرانسوی انجام می شد. در همان محل هم اولین سکوی هواشناسی احداث شد که در ان اندازه گیری درجه حرارت ورطوبت نسبی ومیزان بارندگی اندازه گیری می شد.البته قبل از آن دربوشهر در کنسولگری انگلیس بعضی از پارامترهای هواشناسی ثبت می شده است. بتدریج بر اثر نیاز شدید بخشهای کشاورزی و ابیاری تعدادی ایستگاه نیز بر حسب ضرورت در نقاط مختلف کشور تاسیس شد که مسوولیت های ان با بنگاه مستقل ابیاری وابسته به وزارت کشاورزی وقت بود.

پس از جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین برای سلامت پرواز هواپیما های خود یک واحد کوچک هواشناسی دایر کردند که نیازهای هواشناسی بخش هواپیمایی انها را تامین می کرددر سال 1334اداره کل هواشناسی کشور وابسته به وزارت راه تاسیس شد وپس از ان در سال 1338سازمان هواشناسی ایران به عنوان یکصدوسومین عضو سازمان هواشناسی جهانی به عضویت این سازمان جهانی در امد .

سازمان هواشناسی کشور قبل از انقلاب بیشتر در خدمت حمل ونقل هوایی وصنعت هواپیماییبود وبه مسائل هواشناسی کاربردی توجه کمتری داشت . اما پس از انقلاب اسلامی وبا تعیین کشاورزی به عنوان محور اصلی فعالیتهای اقتصادی کشور،این سازمان نیز خدمات خود را به سمت کشاورزی متوجه کرد و امروزه توسعه ایستگاه ها وبهبود سیستم امارهواشناسی کش:ور در جهت ارائه خدمات به بخشهای تحقیقاتی  کشاورزی،دامداری، ابیاری و... گرایش دارد.

این سازمان امروزه با نام اختصاری IRIMO شناخته میشود .

انسانها از بدو خلقت همواره با عوامل و پدیده های جوی برخورد مستقیم داشته وتغییرا ت حاصل از ان حس کنجکاویش را برانگیخت تا در این مورد بررسیهائی انجام داده و بتواند زند گی روزمره خود را با آن تطبیق دهد. قبل از پیدایش علم هواشناسی علم شناسی ستاره نظر انسان را به خود جلب نموده و تحقیقاتی در این زمینه بعمل می آمد و اطلاعاتی درباره اوضاع جوی و نزولات (برف و باران وتگرگ ) در دسترس عموم قرار می گرفت. اما این دوعلم با یکدیگرتفاوت داشته وعلم ستاره شناسی از حرکت وتغییرات کواکب بحث می کند . حال آنکه علم هوا شناسی تغییرات جوی و فعل و انفعا لات حاصله را مورد بررسی وتجزیه وتحلیل قرار میدهد.

اولین فعا لیتهای هواشناسی بزمانهای خیلی پیش برمیگردد. بقراط حدود چهارصد سال قبل از میلاد اولین رسا له هوا شناسی پزشکی و اقلیم شناسی را تنظیم نمود و ارسطو حدود دویست وسی سال قبل از میلاد بوجود بخار ا ب در هوا پی برد .

بتدریج دامنه فعالیت های هوا شناسی توسعه یافت و از بعضی پدیده های جوی دیده بانیهای بصری انجام می شد . در حدود چهار قرن قبل از میلاد مقدار باران و حدود یک قرن قبل از میلاد مقدار باد در

 انگلستان اندازه گیری میشد ودستگاههای بادسنج در بالای نصب میگردید.در اوایل قرن ۱۶ لئوناردوداوینچی رطوبت سنج مکانیکی وبادنمای دقیقتری اختراع نمود.درسال ۱۹۵۳ میلادی گالیله دما سنج گازی ودر سالهای ۱۷۲۴و۱۷۴۱ میلادی فارنهایت وسیلیسیوس دماسنج جیوه ای را اختراع نمودند

و با این تحول ساختمان کلیه دما سنج ها با در نظر گرفتن شرایط مکانی و وضع اقلمی طرح ریزی گردید.گالیله فلسفه انکه جو زمین دارای وزن  ودر نتیجه دارای فشار میباشد مطرح کرده و تریچلی در اوایل قرن 17 تحقیقات دنباله داری در این زمینه بعمل آورد تا آنکه موفق شد این اصل را بوسیله دستگاهی که بعدا اساس ساختمان فشار سنج را تشکیل داده بثبت برساند.

پنج سال بعد پاسگال با استفاده از این دستگاه وانجام یکسری آزمایشها در ارتفاعات تغییرات فشار را با ارتفاع ثابت نمود وسرانجام درسال 1848میلادی فشارسنج نوع دیگری بنام فشارسنج فلزی اختراع گردید. بطورکلی میتوان گفت که طی دوقرن 1650 و1850میلادی دستگاهای دیگری چون رطوبت نگار باران سنج و تشعشع نگار اختراع گردید.بی مناسبت نیست که اضافه کنم جنگ جهانی اول ودوم باعث تسریع در پیشرفت وتوسعه علم هواشناسی و در نتیجه تکمیل ادوات مربوطه گردید و اهمیت هواشناسی را در امور هوایی گاملا نمایان ساخت و با گسترش وپیشرفت این فناوری ارزش واقعی هواشناسی به ظهور پیوست.وبالاخره در جنگ جهانی دوم دستگاه رادار اختراع گردید وخدمات شایان توجه به علم هواشناسی نمود.بی مناسبت نیست که اضافه شود جنگ جهانی اولو دوم باعث تسریع در پیشرفت علم هواشناسی و در نتیجه تکمیل ادوات مربوطه گردید است واهمیت هواشناسی را در امور هوانوردی کاملا نمایان ساخت وبا گسترش پیشرفت این فن آوری واقعی هواشناسی به ظهور نشست وبالاخره در جنگ جهانی دوم که دستگاه رادار اختراع گردید خدمات شایان توجهی به  علم هواشناسی نمود.

سازمان هواشناسی جهانی(wmo)، سازمانی است متشکل از 187 عضو و وابسته به سازمان ملل متحد که وظيفه تحقيق و بررسی تغييرات هوا و اقليم زمين و علم هواشناسی و علوم وابسته به آن را عهده دار است. شعار امسال روز جهانی هواشناسی « هوا، شرائط جوی، آب و توسعه پايدار» می باشد؛ که به نقش مهم هوا و شرايط اقليمی و ارتباط مستقيم آن با پيشرفت و توسعه انسان در عرصه های مختلف اقتصادی-اجتماعی و حفاظت زيست محيطی و تاثير آن درکاهش يا جلوگيری از فقر در جوامع مختلف بخصوص کشورهای در حال توسعه می گردد.
چشم انداز و برنامه شش ساله اين سازمان (2011-2004) بررسی کارشناسی آب و هوا ی زمين، اقليم شناسی و توسعه همکاري های بين المللی و کشورهای جهان در اين خصوص، شناخت و حفاظت از منابع آبی و حفاظت از محيط زيست و در نظر گرفتن مسائل و مشکلات آن می باشد که امنيت بيشتر انسان ها و رشد اقتصادی جوامع را بهمراه دارد.

و اما در ايران در سال 1334 شمسي اداره كل هواشناسي كشور وابسته به وزارت راه تاسيس شد و در سال 1338 هواشناسي ايران به عنوان يكصدوسومين عضو سازمان هواشناسي جهاني به عضويت اين سازمان جهاني در آمد.