دانشمندان موفق به یاقتن قسمتی از اقیانوس‌ آرام شدند که گفته می‌شود دارای کمترین میزان حیات آبی در دریاها است

وب‌سایت لایو‌ساینس خبر می‌دهد که محققان دانشگاه رود آمریکا با مطالعه بر روی رسوبات بخشی از کف اقیانوس آرام به عمق 4 تا 6 کیلومتر تعداد سلول‌های زنده این ناحیه را بررسی کردند.

تعداد سلول‌های زنده این ناحیه حدود 1000 عدد تخمین زده شد که این میزان یک هزارم  نواحی دیگری است که تا به حال دانشمندان معتقد بودند که دارای کمترین میزان حیات است.

تیم تحقیقاتی دانشگاه رود برای نمونه برداری از میله‌های استوانه‌ای شکلی استفاده می‌کنند که بیشتر به نام Core شناخته می‌شود.

استیون دوهونت که رهبری این تیم را بر عهده دارد ابراز امیدواری کرد که تحقیقات بیشتر به شناسایی محل‌های عاری از حیات دیگری کمک خواهد کرد.

نواحی این چنینی در اقیانوس‌ها معمولأ دارای جریان‌های ساکن و مواد غذایی بسیار کم هستند.

میکروب‌هایی که توسط تیم دانشگاه رود شناسایی شده‌اند از مولکول‌های هیدروژن حاصل از شکافت مولکول‌های آب توسط گسیل رادیواکتیو کف اقیانوس تغذیه می‌کنند.

بخش دیگر تغذیه این میکروب‌ها از مواد مختلف ته‌نشین شده از سطح آب تأمین می‌شود.

استیون دوهونت در این‌باره می‌گوید: "اگر این موجودات با مولکول‌های حاصل از شکافت تغذیه می‌شوند پس شاید توانایی دوام آوردن با منابع غذایی جایی مثل مریخ را نیز دارند. این امر وفق‌پذیری موجودات به شرایط غذایی را نشان می‌دهد."

رئيس مركز ملي اقيانوس شناسي در گفت‌وگو با همشهري از طراحي سامانه الكترونيك هشدار سونامي در اين مركز خبر داد.

دكتر وحيد چگيني در عين حال نسبت به كاهش بودجه پژوهشي اين مركز ابراز گلايه كرده و بر ضرورت توجه بيشتر به مراكز مطالعاتي از سوي دولت تاكيد كرد.

وي گفت: يكي از مباحث جدي در ایران بحث طوفان‌هاي حاره‌اي و سونامی است، كشور ما در معرض اين حوادث قرار دارد ما با استفاده از مدل‌سازي‌‌هاي كامپيوتري و مطالعات در حال پيدا كردن راه‌هايي براي ايجاد سامانه هشدار سونامي و مخاطرات دريايي هستيم تا چنانچه اين حوادث رخ داد مردم بتوانند با استفاده از آن خود را نجات دهند.

بحث ديگر در مورد كشند قرمز است كه هنوز بقاياي آن در آب‌هاي خلیج فارس وجود دارد. ما با استفاده از علم اقيانوس‌شناسي ماهواره‌اي و تفسير و بررسي عكس‌هاي ماهواره‌اي مي‌توانيم احتمال وقوع آن در روز‌هاي آينده را پيش‌بيني كنيم؛ 

اين پيش‌بيني با بررسي دماي سطحي آب و كلروفيل a قابل انجام است. مسئله ديگر بحث تغييرات اقليم و تاثير آن بر منابع آبي و دريايي ايران است. تغييرات تراز‌هاي مختلف سطح آب درياي خزر را بررسي كرده‌ايم كه مي‌تواند براي بسياري از سازمان‌ها مانند مطالعات منابع آب، سواحل كشور و... مثمرثمر باشد.

از سوي ديگر مركز مطالعات خوبي را در درياي خزر داريم و براساس آن جريان‌ها و خصوصيات و پارامترهاي فيزيكي و شيميايي آب را در عمق‌هاي مختلف اندازه‌گيري كرده‌ايم كه در شيلات، فعاليت‌هاي امنيتي و صنايع دريايي كاربرد دارد. كار ديگر مطالعه امواج در شمال و جنوب كشور با استفاده از مدل‌سازي‌ است.

كه اين مطالعات براي طراحي سازه‌هاي دريايي لازم است. ما در جنوب كشور گردش آب يا سيركوليشن را مدل كرده‌ايم كه با استفاده از اين الگو جريان، جهت و سرعت حركت هر نوع آلودگي يا لكه نفتي و حتي كشند قرمز با استفاده از سرعت باد را مشخص مي‌كند.

اطلاعات پايه‌اي كه توسط اين مركز تهيه مي‌شود به كار بسياري از ارگان‌ها مي‌آيد ما يكي از 62 مركز ملي داده‌هاي اقيانوسي در جهان هستيم. بنابراين ما به داده‌هاي موجود در بانك جهاني داده‌هاي اقيانوسي دسترسي داريم.

وي در مورد مشكلات موجود در اين زمينه مي‌گويد: بودجه ما بسيار ناچيز است به ويژه كه اقيانوس‌شناسي بسيار پر هزينه است. سال پيش كل بودجه پژوهشي ما800 ‌ميليون تومان بود كه نتوانستيم كارهاي زيادي با آن انجام دهيم.

ما سال پيش تلاش كرديم كه بودجه را افزايش دهيم كه مجلس 300‌ميليون تومان را تصويب كرد ولي متأسفانه ما چند روز پيش مطلع شديم كه به‌دليل كسري بودجه دولت، مبلغ 200‌ميليون تومان آن كسر شده كه اين برگشت به سر جاي اول است. به‌طور كلي اهميت كمي به اين حوزه داده مي‌شود چون شناخت از آن كمتر است.

ما سالانه حداقل به 5‌ميليارد تومان بودجه براي پژوهش نيازمنديم تا بتوانيم به معناي واقعي به بحث اقيانوس‌شناسي و تحقيقات در حوزه اقيانوس هند وارد شويم. فعاليت ما فرا وزارتخانه‌اي است.

بنابراين نياز به اعتبارات ملي دارد و ما اگر بخواهيم در اين زمينه حرفي براي گفتن در منطقه داشته باشيم ناگزير هستيم نگاه ويژه‌اي به اين عرصه و سرمايه‌گذاري بيشتري داشته باشيم.

بزرگترين مشكل ما بودجه است كه اگر حل نشود در عملكرد ما و رسيدن كشور به اهداف عالي تاثير منفي خواهد گذاشت اگر هدف ما ورود به باشگاه اقيانوسي باشد اختصاص بودجه سالانه يك ميليارد تومان براي رسيدن به اين هدف بسيار  اندك  است و ما تا 50‌سال ديگر نيز به آن نخواهيم رسيد.

در حالي كه كويت، قطر و امارات از ما جلو خواهند افتاد. دكتر چگيني ضمن ارائه اين مطلب مي‌گويد: مسئله دوم تداخل وظايف و كارهاست. در كشور ما سازمان‌هاي مختلفي به انجام كار‌هاي پژوهشي- دريايي مشغول هستند و بنا براين بايد تكليف پژوهش دريايي مشخص شود.

متأسفانه در حال حاضر سازمان‌هايي كه وظيفه‌شان انجام كارهاي اجرايي است بودجه‌هاي كلاني را (‌با عقد قرارداد با شركت‌هاي خصوصي يا خارجي) صرف انجام طرح‌هاي تحقيقاتي دريايي مي‌كنند كه فاقد هرگونه ارزش و اعتبار علمي است و در عوض مراكز پژوهشي وزارت علوم و دانشگاه‌هاي دريايي فاقد بودجه پژوهشي هستند به عبارت بهتر بودجه‌هاي پژوهشي به اشتباه به مراكزي مي‌رود كه هيچ ارتباطي با مراكز پژوهشي و دانشگاهي ندارند و اصولا آنها را ناديده مي‌گيرند در نتيجه بودجه‌هايي كه بايد صرف مراكز پژوهشي راهبردي شود صرف توسعه مراكزي مي‌شود كه رشد آنها هيچ تاثيري در توسعه و پيشرفت كشور نخواهد داشت.

بايد تكليف روشن و مشخص شود كه مسئوليت كار تحقيقات دريايي با كيست و از اين موازي‌كاري، دوباره كاري و پراكند‌گي بسيار ناخوشايند در زمينه پژوهش‌هاي دريايي جلوگيري شود.

مشكل ديگر از بين رفتن داده‌هاي باارزشي است كه ميليون‌ها تومان صرف جمع‌آوري آنها مي‌شود، چون اين داده‌ها در يك بانك اطلاعاتي واحد و متمركز ذخيره نمي‌شود ضمانتي براي استفاده نسل‌هاي آينده از اين اطلاعات وجود ندارد.

منبع:همشهری آنلاین

اغلب اوقات تغییر وضع آب و هوا رانندگانی را که سقف خودروهای‌شان باز می‌شود، غافلگیر می‌کند

خبرگزاری آلمان از مونیخ گزارش داد، اما «ب ام و» اکنون برای اولین بار رادار نقشه‌های هواشناسی را به مشتریانش درآلمان عرضه کرده است.

بنا به اعلام این شرکت خودروسازی، این نقشه راداری که هر 15 دقیقه به هنگام می‌شود، توزیع جغرافیایی باران، تگرگ یا برف را به نمایش می‌گذارد.

رادار هواشناسی بخشی از سرویس Connected Drive «ب ام و» است که امکاناتی را از قبیل ارایه اطلاعات درباره اوضاع ترافیک، مسیرها، ارسال و دریافت ایمیل، دید در شب، اورژانس و سرگرمی‌ فراهم می‌آورد.

نقشه‌های راداری علاوه بر خدمات هواشناسی موجود، نسخه‌ای انیمیشنی از حرکت ابرها در 90 دقیقه پیشین فراهم می‌کند که به رانندگان امکان می‌دهد تصمیم بگیرند سقف ماشین‌شان را باز کنند یا ببندند.

کنفرانس جهانی مسائل آب‌وهوایی به منظور تدوین طرح نهایی پیمان کیوتو۲ در شهر بن برگزار می‌شود.

هم‌اکنون ۳۰۰ میلیون نفر از مردم جهان به خاطر تغییرات آب‌وهوایی در شرایط نامساعد زیستی به سر می‌برند. مخارج مقابله با تغییرات اقلیمی، بیش از ۹۰ میلیارد دلار در سال تخمین زده شده است.

بنا به گزارش جدید مجمع جهانی همیاری انسانی GHF، گرمایش زمین به تنهایی سبب مرگ و میر ۳۰۰ هزار تن در سال در سراسر جهان می‌شود. آسیب‌های زیست‌محیطی‌، کمبود مواد خوراکی و گسترش بیمار‌ی‌های عمومی، به عنوان پیامدهای تغییرات اقلیمی، می‌توانند سبب مرگ نیم میلیون انسان در سال شوند.

این گزارش بحث‌برانگیز در روز جمعه (8 خرداد) از سوی کوفی عنان، دبیرکل سابق سازمان ملل، در لندن ارائه شد. به گفته‌ کارشناسان این مجمع، آمار و ارقام انتشار یافته، با مدل‌های کامپیوتری محاسبه شده، و بر پایه‌ اطلاعات موجود کنونی تنظیم شده‌اند.
به نظر کوفی عنان، تغییرات اقلیمی بزرگترین چالش بشری در شرایط کنونی به حساب می‌آيد.

انتقاد به گزارش اقلیمی

در مقابل، منتقدان بر این باورند که این گزارش دست به تکرار سناریوهای دلهره‌آور گذشته زده و از ارائه‌ داده‌های واقعا موجود غفلت کرده است. به طور مثال، سطح آب‌های جهان در دهه‌ گذشته، تنها چند سانتی‌متر افزایش داشته و میزان گرمای زمین نیز از آغاز هزاره‌ جدید تاکنون تغییری نیافته است. به نظر منتقدان، گزارش حتي به روند سبز شدن حاشیه‌ صحرا اشاره‌ای نمی‌کند.

به گفته‌ بیورن لومبورگ، کارشناس امور آب‌وهوایی و آمار، گزارش به ازدیاد مرگ و میر در اروپا به خاطر افزایش دما اشاره، اما از ذکر کاهش مرگ و میر در فصول سرد خودداری می‌کند.
به نظر این کارشناس دانمارکی، نتایج به دست آمده در این گزارش، بر اساس حداکثر خسارت‌هایی تنظیم شده که تغییر شرایط اقلیمی می‌تواند سبب آن شود.

اهداف پیمان کیوتو۲

سال ۲۰۰۹ سالی سرنوشت‌ساز برای حفاظت از شرایط اقلیمی به حساب می‌آید. تصمیم نهایی درباره‌ پیمان کیوتو۲ در ماه دسامبر امسال در کپنهاگ، پایتخت دانمارک گرفته خواهد شد. عدم توافق بر سر پیمان کیوتو۲ به معنای شکست برنامه‌ سازمان ملل متحد پیرامون کاهش گازهای گلخانه‌ای خواهد بود.

تاکنون طرح‌های نامنسجمی برای پیمان کیوتو۲ ارائه شده‌اند که به لحاظ محتوایی خط‌ مشی‌های متفاوتی را دنبال می‌کنند.

اولویت پرسش‌های اساسی همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. کاهش تولید گاز دی‌اکسیدکربن در کشورهای پیشرفته صنعتی، تامین کمک‌های مالی برای انطباق با تغییرات اقلیمی و عرضه‌ فن‌آوری برای کشورهای در حال توسعه از جمله پرسش‌های اساسی به شمار می‌آیند.

دفتر آب‌وهوایی سازمان ملل متحد در شهر بن آلمان قرار دارد. در روز دوشنبه (11 خرداد) در این شهر کنفرانسی مقدماتی برگزار  شد که وظیفه‌ آن تدقیق پیشنهادها و بیان روشن طرح‌های کنونی برای پیمان کیوتو۲ بود.

در این کنفرانس عظیم بیش از ۵ هزار نفر شرکت خواهند جست. ۱۲۰۰ نفر از شرکت‌کنندگان وابسته به هیئت‌های نمایندگی ۱۹۰ کشور جهان هستند.

ایوو دبور، سرپرست دفتر آب‌وهوایی سازمان ملل متحد، درباره‌ اهمیت کنفرانس بن با لحنی خوش‌بینانه گفت: «گرچه تا نشست کپنهاگ زمان زیادی باقی نمانده است، اما جهان در مقابله با تغییر شرایط اقلیمی به پیش می‌رود.»

اختلاف میان کشورهای مهم صنعتی

اعتبار پیمان نخست کیوتو تا سال ۲۰۱۲ است. این پیمان کشورهای صنعتی را موظف می‌کند نشر گاز دی‌اکسیدکربن را در مقایسه با سال ۱۹۹۰ به میزان پنج درصد کاهش دهند.

طبق توافق‌های ‌کنونی، اعتبار پیمان کیوتو۲ تا سال ۲۰۲۰ در نظر گرفته شده است. به نظر کارشناسان امور اقلیمی، ارتقای اهداف گذشته ضروری بوده و بدین خاطر، کاهش ۲۵ تا ۴۰ درصد نشر دی‌اکسیدکربن باید در پیمان جدید منظور شود.

هنوز روشن نیست که این پیشنهاد کارشناسان با اهداف کشورهای صنعتی مهمی نظیر آمریکا، ژاپن استرالیا وسازگار باشد. بنا به برآوردهای کنونی، این کشورها قادر به تحقق اهداف کیوتو۲ نخواهند بود.

به گزارش دويچه‌وله، در نشستی با شرکت ۱۶ کشور بزرگ صنعتی (از جمله چین، هند و آفریقای جنوبی) در روزهای گذشته در پاریس، تصویری دقیق‌تر اما نومیدانه‌، از توانایی این کشورها به دست داده شد. در این نشست، کشورهای شرکت‌کننده نتوانستند بر سر اهدافی مشترک به توافق دست یابند.

اتحادیه‌ اروپا، به عنوان پیشتاز مسایل اقلیمی، خواهان کاهش گاز دی‌اکسید کربن به میزان ۲۰ تا ۳۰ درصد است. به نظر کریستف بالز، کارشناس مسائل آب‌وهوایی، «کشورهایی نظیر آمریکا،چین،هندو آفریقای جنوبی که در گذشته نقش بازدارنده داشتند، هم‌اکنون در سطح ملی موفق به ارائه‌ برنامه‌های پیشرفته‌ای در زمینه انرژی شده‌اند».

رئیس مرکز ملی مطالعات اقیانوس شناسی از راه اندازی سامانه هشدار سونامی در دو منطقه کشور خبر داد و گفت:

به دلیل وجود دو منبع سونامی در حوزه اقیانوس هند و دریای حاشیه‌ای آن اقدام به راه اندازی سامانه هشدار سونامی با همکاری کشور کشور کرده‌ایم.

وحید چگینی در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه پدیده سونامی همانند پدیده زلزله به طور ناگهانی ایجاد می‌شود، گفت: مطالعات نشان داده است که پدیده سونامی هر 60 سال اتفاق می‌افتد اما این موضوع نشان دهنده پیش بینی وقوع سونامی نیست از این رو نیاز است تا به سامانه‌های هشدار سونامی مجهز شویم.

وی با بیان اینکه در حال حاضر تجهیزاتی از سوی سازمان بنادر و کشتیرانی، سازمان هواشناسی، موسسه ژئو فیزیک، سازمان نقشه برداری و موسسه مطالعات زلزله شناسی ایران در برخی سواحل نصب شده است، ادامه داد: این مرکز با همکاری ستاد بحران اقداماتی در زمینه نصب سامانه‌های هشدار انجام داده است که امیدواریم با تامین تجهیزات لازم گام‌های موثری در زمینه تکمیل این پروژه برداشته شود.

چگینی اظهار داشت: این مرکز به منظور بررسی پدیده سونامی در دریای عمان اقدام به نصب و راه اندازی لرزه نگاری کف دریا در مناطق چابهار و هرمزگان و مراکز نزدیک به دریای عمان کرده است. ضمن آنکه شبکه لرزه نگاری خشکی نیز در حال تکمیل است.

رئیس مرکز ملی مطالعات اقیانوس شناسی از اقدام کشورهای عمان پاکستان یمن و هند در زمینه نصب سامانه‌های هشدار سونامی خبر داد و به مهر گفت: به دلیل اینکه بیشترین خطرات احتمالی از سونامی متوجه این کشورها است از این رو اقداماتی را در این راستا انجام داده اند.

چگینی از همکاری ایران با پنج کشور در زمینه راه اندازی سامانه هشدار در حوزه اقیانوس هند خبر داد و گفت: ایران با همکاری کشورهای هند،اندونزی،مالزی،تایلندو استرالیااقدام به راه اندازی سامانه هشدار سونامی در اقیانوس اطلس و دریای اطراف می‌کند.

وی ادامه داد: دو منبع سونامی در اقیانوس هند و دریای حاشیه‌ای یعنی دریای عمان وجود دارد که در سوماترای اندونزی و مکران عمان واقع شده است. از آنجایی که خلیج فارس دارای عمق کمی است در صورت بروز سونامی در معرض خطر قرار دارد از این رو اقدام به راه اندازی سامانه هشدار با همکاری این کشورها کرده‌ایم.

كشورهاي صنعتي براي حمايت از اقدام كشورهاي در حال توسعه به منظور مقابله با تغييرات اقليمي بايد دست به جيب شوند.

شبكه خبري دويچه وله از بروكسل گزارش داد، يك تحقيق در اتحادیه اروپایی نشان مي‌دهد كشورهاي فقير سالانه نياز به 100 ميليارد يورو كمك بين‌المللي براي اجرايي ساختن تدابيرشان دارند.

در اين سند كه براي اجلاس سه‌شنبه آينده وزيران دارايي اتحاديه اروپا آماده شده است و روز جمعه توسط خبرگزاري‌ها فاش شد، آمده است كه اين رقم بايد به مدت 10 سال تامين شود.

اجلاس وزيران اروپايي به منظور آماده‌سازي رويكرد اتحاديه اروپا به مذاكرات مربوط به تغييرات اقليمي برگزار مي‌شود كه ماه دسامبر در كپنهاگ به مرحله نهايي خود وارد خواهد شد.

كمك به كشورهاي فقير جهان موضوع محوري اجلاس كپنهاگ است. به گفته كارشناسان مي‌توان حداكثر از انتشار تا دو سوم گازهاي مضر براي آب و هوا در كشورهاي در حال توسعه به شيوه‌اي ارزان جلوگيري كرد. اين در حالي است كه آنان مسوول گرمايش جهاني را كشورهاي غني و صنعتي تلقي مي‌كننداين تحقيق نشان مي‌دهد كشورهاي در حال توسعه مي‌توانند بخشي از انتشار گازهاي گلخانه‌اي خود را با صرفه‌جويي در مصرف سوخت‌هاي فسيلي كاهش دهند. ضروري است تا سال 2020 مبالغ بيشتري صرف سرمايه‌گذاري در فن‌آوري‌هاي سازگار با محيط زيست شود.

تامين مالي تدابير حافظ محيط زيست در كشورهاي فقير نياز به منابعي از دولت‌هاي اين كشورها، كمك‌هاي بين‌المللي و درآمدهاي ناشي از وضع قوانين ضدانتشار گازهاي گلخانه‌اي دارد. بدين ترتيب گردش پول "به شكل مرحله‌اي تقويت مي‌شود و آغاز آن از زمان حصول توافق در كپنهاگ خواهد بود."

گرم شدن جهان موجب شده يخ‌هاي قطبي با شتاب بيشتري ذوب شوند

اگر شرايط به همين منوال پيش رود تا پايان سال 2009 شاهد  ركورد تازه‌اي از ذوب شدن يخ‌ها درسرزمين‌هاي قطبي خواهيم بود. 

 البته هنوز زود است ادعا كنيم كه درسال 2009  ميزان ذوب‌شدن يخ‌ها نسبت به سال 2007 ركورد بي‌سابقه‌اي خواهد داشت اما آخرين اطلاعات از مراكز بين‌المللي نشان مي‌دهد كه تا ماه سپتامبر2009 اين ركورد ممكن است به واقعيت نزديك شود.

بررسي‌هاي به عمل آمده نشان مي‌دهد كه تنها 30 درصد از يخ‌هاي قطبي از ضخامت زيادي برخوردار بوده و در فصل يخبندان بر ارتفاع آنها افزوده مي‌شود اما 70 درصد باقي‌مانده با معتدل شدن هوا مستعد ذوب شدن بوده و به سرعت به آب تبديل مي‌شوند.
در فوريه امسال ارتفاع يخ‌ها نسبت به سال قبل كمتر بوده و اين نشانگر ذوب شدن سريع آنهاست. 

اكنون بيشتر دانشمندان بر اين عقيده‌اند كه در 3دهه آينده در فصل تابستان، سرزمين‌هاي قطبي خالي از يخ خواهند شد؛ يعني خيلي زودتر از زماني كه  آخرين گزارش سازمان ملل در مورد يخ‌هاي قطبي پيش‌بيني كرده بود.ذوب شدن كوه‌هاي يخي يكي از مهم‌ترين علائم گرم شدن كره زمين است و اين زنگ خطري است براي حوادث ناگواري كه در آينده اتفاق خواهد افتاد.

زماني‌كه كوه‌هاي يخي ذوب مي‌شوند آب‌هاي تيره‌اي كه در زير آنها  قرار دارند در مجاورت نور قرار گرفته و با جذب مقدار زيادي از انرژي خورشيد به دماي خود مي‌افزايند، اين فرايند باعث ذوب شدن هر چه بيشتر باقي مانده يخ‌ها مي‌شود.

با ذوب شدن تدريجي كوه‌هاي يخي، اكوسيستم قطب دچار مشكلات زيادي شده و زيستگاه گونه‌هاي حيواني در محاصره شديد قرار مي‌گيرد و در نتيجه حيوانات قطبي نظير خرس، خوك آبي و شير ماهي‌ها در خطر انقراض قرار مي‌گيرند.

آخرين آمار‌هاي ارائه شده بيانگر آن است كه جهان به عملياتي جدي  جهت دگرگوني وضع موجود نيازمند است و اين كار ميسر نمي‌شود مگر اينكه از انتشار گاز‌هاي گلخانه‌اي در جهان به‌شدت كاسته شود. رهبران جهان بايد كاري عملي انجام دهند و با تشكيل ميتينگ‌هاي تشريفاتي و صدور قطعنامه، عملاً كاري صورت نمي‌گيرد.

ساينس‌ديلي/ترجمه:عبدالحسين غلامرضايي